Ik heb het de laatste jaren nogal moeilijk gehad. Verandering van gezinsleven, een moeilijke tijd op school en ik begon dit allemaal op te kroppen. Het was zo enorm veel geworden dat ik het zelfs niet meer aan iemand kon vertellen want die wisten ook niet meer hoe het nu ook alweer allemaal zat. Twee jaar geleden kwam een vriendin bij mij af met League of Legends. Ik heb het meteen gedownload en vond het geweldig. Hier kon ik mijn frustraties kwijt op een gezonde manier.

Volgens mijn ouders werd ik net agressiever door gaming, maar uiteindelijk bleek het mijn opgekropte gevoelens van de afgelopen jaren te zijn. Ik game nog steeds voor het plezier, maar ook als ik even een uitvlucht wil uit de realiteit.

Het heeft niet altijd te maken met een verslaving omdat je maar achter die PlayStation of computer blijft zitten.. soms is het ook een tijdelijke uitweg :)